• Η δημιουργία του Αδάμ
  • Η δημιουργία του Σύμπαντος (Big Bang)

Γενικά

Το όνομά μου είναι Παρασκευάς Ν. Παρασκευόπουλος. Υπήρξα καθηγητής της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, τόσο του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (7 χρόνια) όσο και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (23 χρόνια). Συνταξιοδοτήθηκα το 2008.

Από το 1995, ασχολούμαι με κάποια από τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας προσπαθώντας να εκφράσω τη γνώμη μου για το πώς θα μπορούσαμε να δρομολογήσουμε τη λύση τους. Την προσπάθεια μου αυτή την εντάσσω κάτω από το γενικό όρο Φιλοκοσμία.

Φιλοκοσμία είναι η γνώση, ο σεβασμός, η φροντίδα, η προστασία και η αγάπη για όλο τον Κόσμο.

Αυτόν που υιοθετεί τη Φιλοκοσμία, τον ονομάζω φιλόκοσμο και τον ορίζω ως εξής:

Φιλόκοσμος είναι ο άνθρωπος που αγαπά τον Κόσμο και αυτός που συνεχώς μάχεται για το καλό όλων μας.

Προκειμένου να αποκτήσετε μια πρώτη γνωριμία με τη Φιλοκοσμία, παρουσιάζω στη συνέχεια κάποια ενδεικτικά προβλήματα της ανθρωπότητας, τα οποία αποτελούν την αιτία συγγραφής των βιβλίων της Φιλοκοσμίας.

  1. Υπερπληθυσμός. Ο πληθυσμός της Γης, αυξάνει μέρα με τη μέρα, με ραγδαίους ρυθμούς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να έχει φθάσει σήμερα σε πρωτόγνωρα ύψη και συγκεκριμένα να είναι 7 δισ. Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα αποτελούν οι ακόλουθες χρονολογίες. Το 1960, ήμασταν 3 δισ. Το 1973, ήμασταν 4 δισ. Το 1986, ήμασταν 5 δισ. Το 2000, ήμασταν 6 δισ. Το 2013, ήμασταν 7 δισ. Σημειώστε ότι, από το 1960 μέχρι το 2013, ο πληθυσμός τής Γης αυξανόταν κατά 1 δισ., κάθε 13 χρόνια. Αυτή η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού, τα τελευταία εκατό χρόνια, προέρχεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις φτωχές και προπαντός από τις πολύ φτωχές χώρες. Οι εκτιμήσεις για το μέλλον είναι ότι το 2050 θα είμαστε γύρω στα 10 δισ., το 2100 θα είμαστε γύρω στα 15 δισ. και το 2500 θα είμαστε γύρω στα 100 δισ. Ποτέ στο παρελθόν η μάνα Γη, δεν είχε τη χαρά να έχει τόσα πολλά παιδιά αλλά δεν είχε και τη μεγάλη αγωνία πώς θα τα θρέψει.
  2. Υλισμός. Ο άνθρωπος, κάθε μέρα που περνάει, στρέφεται όλο και περισσότερο στα υλικά αγαθά με αποτέλεσμα να κατακρεουργεί ανελέητα τον πλανήτη μας. Ταυτόχρονα, προκειμένου να ικανοποιήσει τη μεγάλη του επιθυμία για περισσότερα πλούτη, δε διστάζει να ποδοπατήσει αξίες ακόμα και τους ίδιους τους συνανθρώπους του, σκορπίζοντας με αυτό τον τρόπο τη φτώχεια και την εξαθλίωση σε κάθε γωνιά της Γης.
  3. Πανανθρώπινες αξίες (δημοκρατία, δικαιοσύνη, πολιτισμός, ανθρώπινα δικαιώματα, ισότητα, ειρήνη, ελευθερία, αρετή, ήθος, εντιμότητα, νομιμότητα, αξιοκρατία, ανθρωπιά κλπ.). Η κατάρρευσή τους έχει ξεκινήσει προ πολλού και επί των ημερών μας, αυξάνει με γοργούς ρυθμούς. Ζούμε την εποχή, όπου οι πανανθρώπινες αξίες, έχουν «τρωθεί θανάσιμα». Ζούμε την εποχή του υποσιτισμού του πνεύματος και της ψυχής και του υπερσιτισμού της απόλαυσης και της ηδονής. Η κατάρρευση των πανανθρώπινων αξιών, είναι σαν μια ωρολογιακή βόμβα. Αν δεν την αφοπλίσουμε εγκαίρως, τότε τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά για όλους. Γι’ αυτό, είναι επιτακτική ανάγκη να τις αναστηλώσουμε και να ενισχύσουμε το ρόλο τους.
  4. Οικονομία. Αν χωρίσουμε τον πληθυσμό τού συνόλου των χωρών της Γης σε τρεις οικονομικές τάξεις, δηλ. στην ανώτερη, στη μεσαία και στην κατώτερη, τότε ο πληθυσμός που θα αντιστοιχεί σε κάθε τάξη, κατά προσέγγιση, θα έχει ως εξής: Στην ανώτερη θα αντιστοιχεί το 3%, στη μεσαία το 7% και στην κατώτερη τάξη το 90%. Αυτό σημαίνει ότι το 90% ζει μέσα στη φτώχεια, εκ του οποίου το 20% των πιο φτωχών, ζει μέσα σε αυτό που λέμε απόλυτη φτώχεια. Τα εν λόγω ποσοστά, δείχνουν ότι ο πλούτος είναι άνισα κατανεμημένος πάνω στον πλανήτη.
  5. Τεχνολογία. Η τεχνολογία που ανέπτυξε ο άνθρωπος δια μέσου των αιώνων, από τη μια μεριά, τον ανακούφισε διότι του έλυσε πολλά προβλήματα ενώ από την άλλη μεριά του δημιούργησε τεράστιες απειλές. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων απειλών, είναι ο πολεμικός όλεθρος, η καταστροφή του περιβάλλοντος, ο υπερπληθυσμός, η διεθνής τρομοκρατία, η κατάρρευση των πανανθρώπινων αξιών, η αυξανόμενη απανθρωπιά κτλ. Αυτές οι απειλές, αυξάνουν εκθετικά με το χρόνο απειλώντας μας, με βιβλικές καταστροφές, ακόμα και με τον πλήρη αφανισμό μας. Παρόλα αυτά, εμείς δεν κάνουμε σχεδόν τίποτα για να τις αναχαιτίσουμε.
  6. Θρησκείες. Από καταβολής κόσμου, κάθε λαός ταυτιζόταν με κάποια μορφή θρησκείας την οποία ο ίδιος δημιουργούσε. Προκειμένου λοιπόν, να προστατεύσει τη θρησκεία του από την επιρροή ξένων θρησκειών και να διαδώσει τη δική του θρησκεία σε άλλους λαούς, κατέφυγε στο φανατισμό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, προέκυψε και συνεχίζει μέχρι σήμερα να υπάρχει μια ακραία μορφή αντιπαλότητας μεταξύ των διαφόρων θρησκειών. Αυτή η αντιπαλότητα, έχει προκαλέσει πολλούς θρησκευτικούς πολέμους αφήνοντας πίσω εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς. Στην εποχή μας, υπάρχει μία έξαρση του θρησκευτικού φανατισμού με κορυφαία εκείνη των τζιχάντ και των ISIS. Είναι πολλοί, που θέτουν επίμονα, το ζήτημα της σύγκρουσης πολιτισμών και θρησκειών. Σημειώστε ότι αν στην περίπτωση της σύγκρουσης των πολιτισμών το κακό που θα προκληθεί είναι μεγάλο, τότε στην περίπτωση σύγκρουσης των θρησκειών θα είναι τεράστιο. Αν συμβούν και τα δύο μαζί, τότε αλίμονό μας.
  7. Πολιτικο-οικονομικό σύστημα. Τα κυρίαρχα θέματα κάθε κοινωνίας είναι το πολιτικό και το οικονομικό της σύστημα. Στην εποχή μας, έχουν επικρατήσει στο μεν τομέα της πολιτικής η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία ενώ στο δε τομέα της οικονομίας ο Καπιταλισμός. Αυτά τα δύο συστήματα, έχουν φθάσει σε σημείο παρακμής και ως εκ τούτου επιβάλλεται να αντικατασταθούν σύντομα από νεότερες μορφές πολιτικού και οικονομικού συστήματος. Μια πρόταση θα ήταν να αναγεννήσουμε την αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία και Οικονομία, οι οποίες, όπως αποδείχθηκε στην πράξη, ήταν η βάση της ανάπτυξης των αξιοθαύμαστων επιτευγμάτων των αρχαίων Ελλήνων σχεδόν σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Γενικά, αν κάποιος κοιτάξει σήμερα τον πλανήτη Γη από ψηλά, θα παρατηρήσει ότι η ανθρωπότητα ζει και λειτουργεί, σαν να μην έχει αντιληφθεί τους μεγάλους κινδύνους που η ίδια έχει δημιουργήσει στον εαυτό της αλλά και στη φύση. Η ανθρωπότητα στο σύνολό της, δείχνει να ζει με την αίσθηση του παλαιού καλού καιρού, όπου δεν απειλήθηκε ποτέ, με πλήρη αφανισμό από τον ίδιο της, τον εαυτό. Φαίνεται ότι γενικώς οι άνθρωποι, αδιαφορούμε για το αν βρισκόμαστε όλοι πάνω σε ένα καράβι που μπάζει νερά, από τρύπες που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε στο καράβι, και που σιγά σιγά θα βουλιάξει οδηγώντας μας, στον πάτο του ωκεανού. Φαίνεται να αδιαφορούμε για το αν έχουμε πέσει από το μπαλκόνι του πεντηκοστού ορόφου ενός ουρανοξύστη διότι καθώς πέφτουμε, πλησιάζοντας το έδαφος, βρισκόμενοι στο ύψος του εικοστού ορόφου, καθησυχάζουμε τον εαυτό μας λέγοντας, «μέχρι εδώ καλά πάμε».

Είμαστε σε τροχιά αυτοκαταστροφής και εμείς το μόνο που κάνουμε διαρκώς, είναι να αποφεύγουμε να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Είναι σαν να υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιό μας και εμείς κάνουμε ότι δεν τον βλέπουμε.

Συμπεραίνουμε λοιπόν, ότι όχι μόνο η ανθρωπότητα αλλά και ο πλανήτης ολόκληρος εκπέμπουν S.O.S. Η ευθύνη για την τόσο κακή μας πορεία, ανήκει αποκλειστικά σε μας, ανήκει σε όλους μας.

Η Φιλοκοσμία, είναι μια προσπάθεια προσδιορισμού αυτής της ευθύνης. Προπαντός, είναι μία πρόταση για την ανάληψη νέων πρωτοβουλιών, που θα έχουν ως στόχο την εξουδετέρωση των εξαιρετικά επικίνδυνων και θανατηφόρων απειλών που εκπέμπει το S.O.S. Είναι φανερό ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να συγκροτηθεί μία Φιλοκοσμική Ένωση που θα περιλαμβάνει όλα τα κράτη της Γης. Η ένωση αυτή, θα διαχειρίζεται τα μεγάλα προβλήματα και ιδιαίτερα τις μεγάλες απειλές της ανθρωπότητας. Στόχος της, θα είναι η συγκρότηση ενός συνολικού πλανητικού σχεδίου, το οποίο θα εξασφαλίζει ότι η πρόοδος θα σταματήσει να οδηγεί την ανθρωπότητα σε έναν τεχνοεπιστημονικό πολιτισμό, χωρίς προσανατολισμό, παράλογο και τρομερά επικίνδυνο. Αντιθέτως, θα τον οδηγεί σε έναν κόσμο ασφαλή, ειρηνικό, δίκαιο, ευημερούντα και βαθύτατα ανθρώπινο.

Είναι γεγονός ότι βρισκόμαστε μέσα σε ένα λάκκο που έχουν σκάψει τα κάθε λογής κατεστημένα (πλούσιοι, πολιτικοί, θρησκείες, κλπ.). Αυτό το λάκκο, τον έσκαψαν πολύ βαθιά, για να μη μπορούμε να βγούμε και πολύ πλατιά για να χωράει όσο γίνεται περισσότερους. Δε σταμάτησαν όμως εκεί. Κάθε μέρα που περνάει, τον σκάβουν ακόμα πιο βαθιά, για να γίνει πιο δύσκολο να βγούμε και ακόμα πιο πλατιά, για να μας χωρέσει όλους. Στην προσπάθειά μας να βγούμε από το λάκκο, περιοριζόμαστε στο να σκύβουμε το κεφάλι κοιτάζοντας απελπισμένοι προς τα «κάτω» (δηλ. εκεί που δεν υπάρχουν λύσεις). Η στάση μας αυτή, ρίχνει άφθονο νερό στο μύλο αυτών των ολίγων επιτήδειων που μας αδικούν, μας καταπιέζουν και μας εκμεταλλεύονται, αρκεί αυτοί να γίνουν πιο πλούσιοι και πιο δυνατοί με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι να ζούμε μέσα στη φτώχεια, στην αρρώστια, στην ανεργία, στην περιθωριοποίηση, στην απελπισία και στην απανθρωπιά. Θέλουν να ζούμε πνευματικά αποστεωμένοι και θρησκευτικά παραπλανημένοι χωρίς την καθαρή ανάσα ενός Νέου Διαφωτισμού που να ταιριάζει στο παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας. Οι ολίγοι αυτοί επιτήδειοι, βλέποντας αυτή τη στάση μας, όχι μόνο χαίρονται αλλά ξεκαρδίζονται στα γέλια μαζί μας.

Για να βγούμε από το λάκκο, ένας είναι ο δρόμος: Να σηκώσουμε το κεφάλι μας προς τα «πάνω» (δηλ. εκεί που υπάρχουν λύσεις για το πώς θα βγούμε από το λάκκο). Μία τέτοια λύση, είναι να σχηματίσουμε «ανθρώπινες» σκάλες, όπου κάθε σκαλί θα είναι ο ώμος του επόμενου ανθρώπου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο τελευταίος που θα ανέβει τη σκάλα, θα έχει τη δυνατότητα να βγει έξω από το λάκκο. Αν κάνουμε χιλιάδες τέτοιες σκάλες, τότε θα βγαίνουν από το λάκκο καθημερινά αμέτρητες στρατιές ανθρώπων.

Αν καταφέρουμε να βγούμε από το λάκκο, αυτό θα είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του Ανθρώπου δια μέσου των αιώνων. Η πιθανότητα επιτυχίας μίας τόσο μεγάλης αλλά και τόσο σημαντικής προσπάθειας, θα απαιτήσει μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα η οποία θα λειτουργήσει σαν καταλύτης στην επίτευξη των στόχων μας. Ένας τέτοιος καταλύτης θα μπορούσε να είναι ένας νέος Διαφωτισμός, τον οποίο ονομάζω Φιλοκοσμικό Διαφωτισμό. Αν υιοθετήσουμε το Φιλοκοσμικό Διαφωτισμό, τότε θα αποκτήσουμε μεταξύ μας την απαιτούμενη συνεργασία και συλλογικότητα διότι όλοι θα διακατεχόμαστε από αισιοδοξία, θάρρος και αποφασιστικότητα. Επιπλέον, καθένας από μας θα έχει πεποίθηση και πίστη ότι ο αγώνας μας θα δικαιωθεί.

Οι φιλοκοσμικές μας απόψεις για το παρόν και το μέλλον της Ανθρωπότητας, είναι προτάσεις για συζήτηση και προβληματισμό. Έχουν να κάνουν με το πώς θα προστατεύσουμε τους εαυτούς μας και τον πλανήτη μας από τους μεγάλους κινδύνους και το πώς θα οργανωθούμε με σκοπό να δώσουμε περισσότερο νόημα στη ζωή μας, ζώντας μια ζωή που μας αξίζει. Αυτές οι προτάσεις, δε γίνονται από ρομαντισμό ή ιδεαλισμό αλλά γίνονται διότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη να εφαρμοστούν, για το καλό όλων μας. Είναι προτάσεις, που πιστεύω ότι ταιριάζουν να εφαρμοστούν στον αναδυόμενο νέο κόσμο μας.

Η τωρινή γενιά, ίσως έχει το μεγαλύτερο χρέος απέναντι στην ανθρωπότητα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη. Αυτό συμβαίνει, διότι δυστυχώς σε εμάς έλαχε ο κλήρος, για να τη σώσουμε ή να την καταστρέψουμε. Ένας τρόπος να τη σώσουμε, είναι να εφαρμόσουμε τη Φιλοκοσμία.

*

Η εξέλιξη στον πλανήτη μας συνέβη χωρίς να υπάρχει κάποιος ελεγκτής ή αλλιώς ρυθμιστής που να καθοδηγεί  την πορεία της. Η εξέλιξη έγινε τυχαία. Πρόσφατα όμως, έχουν προκύψει μερικές εξελίξεις οι οποίες έχουν αποδειχθεί πολύ απειλητικές για την επιβίωση του ανθρωπίνου γένους, ιδιαίτερα αυτή των πυρηνικών όπλων. Είναι πιο φανερό και από τον Ήλιο ότι στο μέλλον θα προκύψουν ακόμα πιο πολλές και πιο καταστροφικές απειλές. Η πραγματικότητα αυτή δείχνει καθαρά ότι πρέπει να συγκροτήσουμε έναν πλανητικό ελεγκτή ή αλλιώς έναν πλανητικό ρυθμιστή ο οποίος θα είναι ικανός να προσφέρει μία σταθερή πορεία στην ανθρωπότητα έτσι ώστε όλα να λειτουργούν και να εξελίσσονται μέσα σε ένα επιθυμητό πλαίσιο ασφάλειας και ευημερίας. Ο ελεγκτής αυτός είναι η Φιλοκοσμία.

Το βαθύτερο νόημα της Φιλοκοσμίας, είναι ότι αναδεικνύει την επιτακτική ανάγκη δημιουργίας ενός ελεγκτή που θα μας εξασφαλίζει, αν μη τι άλλο, τη συνέχεια της ζωής στον πλανήτη μας. Για να πετύχουμε το στόχο αυτό, αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε.

**

Με το Φιλοκοσμικό συγγραφικό μου έργο, δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μου δοθεί η δυνατότητα να βγω από την καλλιεργούμενη και επιτεινόμενη μοναξιά των ημερών συζητώντας μαζί σας, για το πώς θα διαχειριστούμε το δώρο της ζωής που έχουμε στα χέρια μας. Επίσης, να σας πω, πώς νιώθω για το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας αλλά να ακούσω και εσάς να μιλάτε και να ενδιαφέρεστε για τα ίδια.

 ***

Το συγγραφικό μου έργο στα ελληνικά, πάνω στο θέμα της Φιλοκοσμίας συνίσταται σε μια σειρά από βιβλία με τους πιο κάτω τίτλους:

Το συγγραφικό μου έργο στα αγγλικά, πάνω στο θέμα της Φιλοκοσμίας συνίσταται σε μια σειρά από βιβλία με τους πιο κάτω τίτλους:

 

 

Leave a Reply